Welkomstpagina Brazilie 1 Brazilie 2 Brazilie 3 Brazilie 4 foto´s Brazilie Gastenboek Oeganda 2005 Oeganda 2005 2 Oeganda 2005 3 Foto's Oeganda 2005 Foto's Noorder... Foto's Zuidereiland Foto's Zuid Afri... Foto's Sumatra Foto's Java Foto's Bali Foto's Costa Ri... Oeganda-Rwan... Oeganda-Rwanda 2008 2 Oeganda-Rwanda 2008 3 Oeganda-Rwanda 2008 4 Oeganda-Rwanda 2008 5 Oeganda-Rwanda 2008 6 Foto's Oegand... Foto's Sarawak Foto's Namibie Foto's Ecuador Galapagos Foto's Thailand Foto's Kenia Foto's Dominicaanse Republiek Foto's Egypte Foto's Kreta Foto's Bodrum Foto's Halkidiki Foto's Tunesie Foto's Kemer Foto's Algarve Foto's Kos Foto's Oostenrijk Links Foto's Gran Canaria Funny en Shadow Fotoalbum Funny en Shadow
Oeganda-Rwan...Reisverslag 21 daagse (pilot) primaten rondreis Oeganda - Rwanda maart 2008 Vrijdag 14 maart 2008 Entebbe. Omdat we deze keer met KLM vliegen (en ook nog eens een keer rechtstreeks van Amsterdam naar Entebbe) hebben we besloten om de cityhopper naar Schiphol te nemen. Om 07.30 uur checken we lekker relaxed in, geen lange wachtrijen en weinig gedoe. We ontvangen een glaasje jus d’orange en een chocoprins en de landing wordt al ingezet, snel doorkauwen dus! Alles gaat perfect deze keer en om 20.15 landen we op Entebbe. Nadat we zoals gewoonlijk, allerlei onnodige administratieve handelingen hebben verricht bij de immigratie en een visum hebben gekocht, lopen we door naar de lopende band om onze bagage op te halen. Als we de hal in lopen komt onze eerste tas er al aan envervolgens komt onze 2e tas……helemaal niet. We besluiten dus maar aan te sluiten bij de lost luggage. 3 mensen zitten achtereen balie waarbij wij ons afvragen wat nummer 1 zit te doen, of nummer 2 uberhaupt iets doet en of nummer 3 wel serieus bezig is met het opsporen van zoek geraakte bagage, aan de andere kant van de balie hangen een aantal mensen verveeld rond en wekken de indruk dat het hun totaal niet uit maakt of hun bagage nu wel of niet gevonden wordt. We wachten rustig onze beurt af, this is Africa!! Kortom om ca 22.30 lopen we het vliegveld af met 1 tas (wat een geluk dat we gemixt gepakt hebben) en de plechtige belofte van de juffrouw van de lost Luggage balie dat onze 2e tas morgen om 10.30 uur met een vlucht van KenyaAirways via Nairobi (??) naar Entebbe zal worden gebracht. We vertrekken naar het Airport Guesthouse waar we kennis maken met de rest van de groep.Zaterdag 15 maart 2008 Entebbe – Queen Elisabeth. Om 08.00 ontbijten we, de anderen vertrekken vast en met z´n vijven wachten we af tot het tijd is om naar het vliegveld te vertrekken waar we ons stipt om 10.30 uur melden. Na een aantal keren heen en weer te zijn gestuurd keren we tenslotte terug zonder tas, die nog steeds op het vliegveld in Nairobi schijnt te staan en vertrekken we richting Queen Elisabeth National Parc. Alles verloopt voorspoedig we liggen niet zover achter op de anderen die wat oponthoud hebben gehad met het wisselen van geld in Kampala en het ziet er naar uit dat we nog voor het donker bij de lodge aan zullen komen. We rijden door Kampala en ontdekken dat het er nog steeds een chaos is en nog steeds een enorme drukte. Onderweg komen we ook nog steeds ongelooflijk veel fietsen tegen volgeladen met van alles en nog wat en natuurlijk de niet weg te denken Matoke bananen bestemd voor het nationaal gerecht Matoke Dit zijn in de schil gekookte speciale groene bananen, waarna een puree achtige brei ontstaat, met niet erg veel smaak. Deze wordt geserveerd met een roodkleurige pindasaus (geen satésaus) maar het smaakt wel echt naar pinda’s. Mensen dragen van alles en nog wat op hun hoofd. Langs de kant van de weg weer vele verkoopkraampjes met schoenen, kleding, de netjes gestapelde bakjes met groente en fruit en natuurlijk de plaatselijke slager die zijn “koopwaar” lekker in de zon heeft hangen. Ook zien we nog steeds vele kinderen die aan komen rennen als ze ons zien: Mzungu (blanke) how are you, of de variant hierop Mzungu give me my Money, de enige engelse zin die ze kennen en waarbij we ons afvragen of ze wel weten wat ze zeggen. Het valt onsopnieuw op hoe groen Oeganda is ten opzichte van andere Afrikaanse landen. Dit alles levert bij ons vele ooooh ja momenten op (waarvan er nog vele zullenvolgen) en het wordt ons weer duidelijk wat we zo mooi vinden aan Oeganda. Jack (onze chauffeur) probeert ons zo voorzichtig mogelijk langs alle kuilen en gaten in de weg te leiden en over, de ook hier overvloedige, verkeersdrempels heen te leiden. De rijstijl is hier nog steeds hetzelfde als in 2005. Diegene die het hardst op zijn claxon drukt en het brutaalste is heeft voorrang. En er wordt alles aan gedaan om de vele kuilen engaten te ontwijken waarbij de fietsers en voetgangers geacht worden aan de kant te springen, desnoods in een greppel. Als we net weer over een drempel heen rijden horen en voelen we een harde klap. Er is een vrachtauto van 12 ton doorzijn remmen gegaan en tegen de achterkant de bus aangeknald. De schade is aanzienlijk maar gelukkig is er niemand gewond geraakt. Uiteraard trekken we weer een hoop bekijks. De tegenpartij schijnt een Congolees te zijn die vanochtend deze vrachtauto gekocht heeft voor export naar Congo. De vrachtauto heeft geen kentekenplaten en geenuiterlijke kenmerken en de chauffeur geen rijbewijs en geen geld. Het gaat hier wat anders toe dan bij ons, een aan-wezige politie agent staat er bij en kijkt er naar, maar bemoeit zich nergens mee. Al met al een lang en ingewikkeld verhaal dat in een ietwat grimmige sfeer afgehandeld wordt. Inmiddels zijn er al heel wat uren verstreken en tegen tienenarriveren we onder het zand (we hebben al die tijd zonder achterruit gereden) in Queen Elisabeth National Parc, waar we ons het late diner goed laten smaken.Zondag 16 maart 2008 Queen Elisabeth De Mweya Lodge is prachtig gelegen in een bocht van het Kazingakanaal dat lake George met lake Edward verbind. Vanaf de diverse terrassen heb je een schitterend uitzicht over het kanaal en over het park. Op de oevers zie je dat de buffels komen drinken ook olifanten komen om te drinken en te zwemmen en heel veel nijlpaarden. Om 06.30 maken we een vroege game drive. Terwijl de opkomende zon weer een geweldig plaatje oplevert zien we leeuwen, hyena's, olifanten, buffels, vele vogels en diverse antilopen soorten. Om 10.30 keren we terug naar de lodge voor een uitgebreid ontbijt. ’s-Middags staat er een boottocht over het Kazinga kanaal op het programma waar we ook weer veel gezien hebben krokodillen, nijlpaarden, buffels, 2 badderende olifanten en veel heel veel vogels. Tijdens de laatste game drive later in de middag hebben we niets bijzonders meer kunnen spotten.Maandag 17 maart 2008 Kibale ForestOm 08.00 vertrekken we voor een bezoek aan een grot bij Queen Elisabeth. Na ongeveer 1 uur komen we aan en horen een hels kabaal. Het plafond van de grot bestaat uit een grote bewegende massa vleermuizen die een enorm kabaal produceren. In een hoek van de grot ligt een python die zich waarschijnlijk in luilekkerland waant het enige dat hij/zij hoeft te doen is af een toe zijn/haar nek uit te rekken, een vleermuis van het plafond te plukken en deze vervolgens gaan liggen verteren. Wat wil een python zich nog meer wensen? Wij rijden ondertussen verder naar Kibale Forest waar we onze aanwezigheid melden voor detrekking van morgen. En waar het eigenlijke thema van onze reis (primaten) zal gaan beginnen. We overnachten in Chimps nest in leuke huisjes met een fantastisch uitzicht.Vanuit je banda heb je een mooi uitzicht met de kans om apen en woudolifanten te zien. Wij helaas niet. De gedeukte bus De vele trossen Matoke bananen Leeuwen in Queen Elisabeth 0 21 26 0 21 26 |