Welkomstpagina Brazilie 1 Brazilie 2 Brazilie 3 Brazilie 4 foto´s Brazilie Gastenboek Oeganda 2005 Oeganda 2005 2 Oeganda 2005 3 Foto's Oeganda 2005 Foto's Noorder... Foto's Zuidereiland Foto's Zuid Afri... Foto's Sumatra Foto's Java Foto's Bali Foto's Costa Ri... Oeganda-Rwan... Oeganda-Rwanda 2008 2 Oeganda-Rwanda 2008 3 Oeganda-Rwanda 2008 4 Oeganda-Rwanda 2008 5 Oeganda-Rwanda 2008 6 Foto's Oegand... Foto's Sarawak Foto's Namibie Foto's Ecuador Galapagos Foto's Thailand Foto's Kenia Foto's Dominicaanse Republiek Foto's Egypte Foto's Kreta Foto's Bodrum Foto's Halkidiki Foto's Tunesie Foto's Kemer Foto's Algarve Foto's Kos Foto's Oostenrijk Links Foto's Gran Canaria Funny en Shadow Fotoalbum Funny en Shadow
Oeganda 2005Reisverslag 21 daagse rondreis Oeganda september 2005 Hello mzungu (blanke) how are you? De groet die we wel honderd keer per dag horen hier in Oeganda. Mzungu’s zijn hier dan ook nog niet zoveel te zien en het toerisme is absoluut nog niet op gang. In sommige dorpen zijn wij net zo’n bezienswaardigheid voor hun als zij voor ons. In sommige afgelegen gebieden is het zelfs al voorgekomen dat hele kleine kinderen beginnen te huilen bij het zien van zulke bleekgezichten. Van alle landen die we in Afrika bezocht hebben is Oeganda wel het groenst. Elke dag valt er dan ook wel een fikse regenbui, vaak gepaard met onweer. Gelukkig voor ons valt de regen vaak ergens tussen laat in de middag en de vroege ochtend, of op een reisdag. Op vrijdag 16 september zijn we om ongeveer 6 uur ’s-Morgens geland op Entebbe en van daar uit doorgeredennaar de hoofdstad Kampala. Kampala is een mierenhoop het krioelt er van de mensen er is doorlopend een file. De straten zijn vol met mensen en we hebben in geen enkel ander Afrikaans land zoveel fietsers gezien als hier.Ook hebben we nooit geweten dat je een fiets zo vol kunt laden met van alles en nog wat. Langs de kanten zijn vele verkoopkraampjes met schoenen, kleding, groente, fruit en natuurlijk de plaatselijke slager die zijn “koopwaar” voor de deur of in het raam heeft hangen bij temperaturen van 25 graden waardoor de insecten zich fantastisch kunnen uitleven , maar dit is Afrika puur! Zelf zaten we in een redelijk hotel boven op een heuvelmet uitzicht over Kampala. De volgende dag hebben we Kampala gelukkig al weer verlaten en via de vele ongeasfalteerde wegen met de bekende rode aarde en vele gaten en kuilen zijn we richting Bugalla Island vertrokken. Na vele uren hobbelen hebben we het veer bereikt. En blijkbaar waren wij niet de enige, want zoals altijd in Afrikaanse landen een vol veer is nog lang niet vol er kan altijd meer bij. Op Bugalla Island lagen schattige huisjes op het witte strand aan het Victoriameer. Vanuit ons bed keken we zo op het meer. Maar helaas was er geen mogelijkheid om te zwemmen. De kans om bilharzia op te lopen is namelijk nog al groot, helaas. Volgens onze reisbegeleider is dit geen probleem en is bilharzia makkelijk te genezen met een paar pilletjes, maar wij spelen toch liever op safe en laten het meer voor wat het is. Wel hebben we een paar wandelingen gemaakt door de plaatselijke dorpjes en door de natuur op het eiland. Ook hebben we ’s-Avonds nog gebarbecued op het strand, heel gezellig. Na 2 nachten op Bugalla Island te zijn verbleven zijn we weer verder gehobbeld richting Jinja. Een aantal mensen hebben hier geraft maar wij hebben dat aan ons voorbij laten gaan en hebben de stad verkend en een plaatselijke markt bezocht. De beschrijving van de markt zullen we achterwege laten maar ook hier was weer de plaatselijke slager etc etc aanwezig. Op de markt werden gegrilde of gebakken mieren te koop aangeboden, overheerlijk denken wij maar helaas hadden wij op dat moment niet zo;n honger waardoor we jullie onze ervaring hiermee niet kunnen vertellen. In de omgeving van Jinja zijn we nog naar de oorsprong van de Nijl gaan kijken,hier begint de Nijl vanuit het Victoriameer. Vanuit Jinja zijn we weer verder getrokken richting Murchisson Falls het grootste natuurpark van Oeganda. We hebben geslapen in banda’s dit zijn kleine hutjes met alleen een bed, de w.c.’s en de douches zijn centraal. We hebben enkele vroege game-drives in het park gemaakt. De hoeveelheid wild in het park is niet enorm, maar het is wel aanwezig, wij hebben in ieder geval leeuwen, olifanten, giraffen, vele vogels en zelfs de zeldzame schoenbekooievaar gezien ( een enorm lelijke vogel die er uit ziet alsof hij uit steen gemaakt is ). Om ’s-avonds of ’s-Nachts naar de toiletten te gaan was overigens nog een hele expeditie, omdat er rond de banda de hele nacht een paar nijlpaarden rondscharrelden. Je hoorde hun gesnurk tot in de banda. Ook hebben we in Murchisson Falls nog een boottocht gemaakt over de nijl waarbij we veel nijlpaarden, krokodillen en diverse vogels gezien hebben. Daarna zijn we doorgereden naar de watervallen die we de volgende dag van de bovenkant hebben bekeken. Vervolgens hebben we nogeen nacht doorgebracht in Masindi, waarna we de volgende dag na een hele lange reis over hobbelige wegenen langs vele theeplantages aangekomen zijn in Kibale Forest. Onderweg natuurlijk weer de eeuwig wuivendekinderen en ook de volwassen zwaaien verlegen. Ook hier hebben we overnacht in een park met kleine stenen huisjes en ook hier wastoilet weer buiten. Vanochtend zijn we met een gids de jungle ingegaan. Na bijna 2 uur klimmen zweten klauteren en een weg zoekend doorde dichte begroeiing vonden we eindelijk ons doel: De Chimpansees. Een uur lang hebben we ze achtervolgd door de jungle en daarna zijn we weer terug gegaan. Fantastisch om deze beesten in het wild te zien. Daarna zijn we vertrokken naar Fort Portal waar we een wandeling hebben gemaakt naar enkele kratermeren, een bezoek hebben gebracht aan een waterval en enkele grotten. Waarna we een pittige klimtocht gemaakt hebben naar de top van een vulkaan van waar uit we een prachtig zicht hadden over de omgeving van Fort Portal. Via een dorpje zijn we weer teruggelopen. Verder zien we nog steeds door het gehele land de eeuwig groene bananen (matoke). Mensen met enorme trossen bananen op hun hoofd, pick-ups die bijna door hun assen zakken door het gewicht en fietsen volgeladen met bananen. En dat allemaal voor het Nationaal gerecht Matoke. Dit zijn in de schil gekookte speciale groene bananen, waarna een puree achtige brei ontstaat, met niet erg veel smaak. Deze wordt geserveerd met een roodkleurige pindasaus (geen satésaus) maar het smaakt wel echt naar pinda’s . Zwaaiende kinderen De huisjes op Bugalla Island Slagerij in Jinja trossen matoke bananen 0 9 11 0 9 11 |